3 مرداد 1403

باشگاه کشاورزان جوان

کانون روستازادگان سرزمین آفتاب

گردشگری روستایی (10)

گردشگر

فردیست دارای شان والای انسانی که در جهت بهبود زندگی خویش،بیش از 25 کیلومتر از شهر خود فاصله گرفته و شرایط جدید روحی و جسمی را در مسیر سلامتی تجربه می کند.

هدف

تمامی انسان ها برای اعمال و رفتارهای خود هدف مشخصی را دنبال می کنند،در جامعه اسلامی هدفی والاتر و برتر از رضای خداوند مهربان و متعال نیست.طلب رضای خداوند از طریق خدمت به انسان و رفع نیاز همنوعان هدف تمامی دست اندرکاران حوزه گردشگری است که با پذیرش ارزش های الهی هیچ حرص و طمعی نسبت به کسب و کثرت ثروت ندارند و اگر منافعی نیز حاصل می شود آن را روزی پاک و حلال قلمداد کرده و شکر گذار خداوند رزاق و کریم اند.

نشاط

گردشگرانی که به مقصدی سفر می کنند علاوه بر آنکه سعی دارند با روحیات جامعه هدف آشنا شوند به دنبال آن اند که از لحظه،لحظه سفر خود اوقاتی خاطره انگیز و پر نشاط به یادگار بگذارند و از طرفی حس غربت و دوری از خویشان و دوستان را از خاطر ببرند،از این رو فراهم نمودن اسباب نشاط و شادی ایشان بر عهده میزبان و همراهان اوست و این مهم  را می توان با یک شوخ طبعی ساده و یا حضور در مراسمات آیینی و سنتی و امثال آن به ایشان هدیه کرد.

حسن خلق

گردشگر به علت ویژگی های ذاتی خود،همچون دوری از وطن و حضور در جامعه ای غریب با ناهمگونی های نژادی ،زبانی و فرهنگی و… نیاز دارد تا با وی آن گونه برخورد شود که در ادبیات اسلامی از آن به مهمان نوازی تعبیر شده است و معنای آن این است که برخوردی برادرانه و دوستانه،فارغ از اختلافات فرهنگی و مالی و جدای از هر طمع و غش با گردشگر داشته باشیم و این شیرین ترین خاطره را می توانیم با رفتاری صادقانه برای وی باقی بگذاریم،خواه از سوی مهمانداران یک هتل باشد خواه راننده تاکسی و خواه یک رهگذر.

مهمان

کرامت انسانی و شخصیت والای اشرف مخلوقات آن قدر والاست که حتی کوچک ترین توهینی به این شخصیت مورد پذیرش نیست چه رسد به آن که این شخصیت مکرم را آن قد پایین بیاوریم که با منفعت اقتصادی مقایسه شود و متاسفانه انسان ها را به دو گروه پر سود و کم سود تقسیم کنیم،آن هم مسافری که مهمان ما و حبیب خداوند رزاق و کریم است.

در برنامه ریزی یک مدیر مسلمان تفاوتی بین گردشگر ثروتمند و گردشگر فقیر وجود ندارد و حداکثر سعی در رفع نیاز هر دوی ایشان می شود،اگر هم قرار بر تفاوتی باشد_که نیست_نسبت به تقوای الهی ایشان است نه سودآوری اقتصادی،از سوی دیگر احترام به کرامت انسانی و درک حقیقت این که (مهمان حبیب خداوند مهربان است)،احترام به میزبان است و تلاشی در راه رسیدن به اهداف والای این صنعت.

ادامه دارد…

گردشگری روستایی (11)

About Author