10 خرداد 1403

باشگاه کشاورزان جوان

کانون روستازادگان سرزمین آفتاب

حوزه های مهم در آموزش کارآفرینی

قلمرویی که برای آموزش کارآفرینی مهم تشخیص داده شده اند،عبارتند از:

  1. انتخاب های موجود در شغل کارآفرینی
  2. منابع سرمایه برای کسب و کار
  3. حفظ ایده
  4. شاخصه های شخصیت کارآفرینی
  5. تحمل ابهام
  6. چالش های همراه با هر مرحله از توسعه کسب و کار

انواع دوره های آموزش کار آفرینی بر حسب هدف

دوره های آموزش کارآفرینی به لحاظ هدف،به پنج دسته تقسیم بندی می شوند:

  1. برنامه های افزایش دهنده آگاهی و دانش و گرایش و جهت گیری به سوی کارآفرینی در فراگیران (تغییر دانشی و بینشی)
  2. برنامه های تشویق کننده و حمایت کننده توسعه تاسیس شرکت ها و کسب و کارهای جدید،
  3. دوره های پوشش دهنده رشد و بقای کارآفرینان و کسب و کارهای کوچک در حال فعالیت
  4. برنامه های توسعه آموزش کارآفرینی (شامل روش های جدید آموزشی و تعیین نقش های نوین دانشجو و استاد در فرایند آموزش کارآفرینی)
  5. برنامه های تحقیق و توسعه در کارآفرینی و آموزش کارآفرینی (انتشار کتب،مجلات،مقالات،برگزاری سمینارها،کارگاه های آموزشی و …)

احمدپور داریانی ،

به طور کلی،دوره ها و برنامه های آموزش کارآفرینی را در چهاردسته اصلی طبقه بندی نموده است:

  1. برنامه هایی برای آگاهی و بالا بردن دانش کارآفرینی
  2. برنامه هایی برای تشویق افراد به تاسیس شرکت های نوپا و جدید
  3. برنامه هایی جهت رشد و بقای شرکت های کوچک
  4. برنامه هایی جهت اثربخش نمودن شیوه های آموزشی کارآفرینی

لینال (2011) معتقد است که آموزش های کارآفرینی را می توان در چهار دسته طبقه بندی کرد:

  1. آموزش آگاهی کارآفرینانه: هدف این آموزش ها افزایش آگاهی کارآفرینانه در افراد است، از این رو، این نوع آموزش به طور مستقیم سبب ایجاد کارآفرینان بیشتر نمی شود بلکه بر یک یا چند جزء که مقصد را مشخص می کنند تاثیرگذار بوده و به طور مستقیم مقصد خاصی را تحت تاثیر قرار نمی دهد.
  2. آموزش راه اندازی
  3. آموزش پویایی کارآفرینانه
  4. آموزش های مستمر کارآفرینان

بنابراین،برنامه های آموزش کارآفرینی تلاش می کنند تا دانش آموختگانی را به جامعه معرفی کنند که خلاقانه با شناسایی فرصت ها در جهت فراهم کردن مشاغل تازه گام بردارند.

براساس مطالعه دیدگاه های مختلف،آموزش کارآفرینی را می توان مجموعه تمهیدات و برنامه هایی تلقی کرد که به منظور توسعه و تقویت مهارت های کارآفرینانه در فراگیران تدوین و به مرحله اجرا می رسند.

به طور کلی آنچه را که می توان در برنامه های تربیتی کارآفرینی آموزش داد،دارای حد و مرز خاصی است و تنها راه یادگیری استفاده از تجربیات شخصی است.با در نظر گرفتن این نکته،برخی کیفیت طرح نهایی کسب و کار را به عنوان معیاری مهم در اندازه گیری یادگیری تجربی می دانند.با وجود اینکه به نظر می رسد تدوین طرح کسب و کار عامل مشترک در اکثر برنامه های آموزشی کارآفرینی است.

About Author