3 مرداد 1403

باشگاه کشاورزان جوان

کانون روستازادگان سرزمین آفتاب

آشنایی با 10 روش کشاورزی پایدار و شیوه های کشاورزی

کشاورزی پایدار طیف گسترده‌ای از شیوه‌ها و رویکردها را پوشش می‌دهد که با استفاده از تکنیکهای کشاورزی حافظ محیط زیست، سلامت همگانی و رفاه حیوانات، فرآورده های گیاهی و حیوانی مانند غذا تولید می کنند. فهرست موارد زیر به شما درک خوبی از روش های انجام کشاورزی پایدار در جهان را خواهد داد.

1. استفاده از منابع انرژی تجدید پذیر در کشاورزی پایدار

زمانی که به پایداری فکر می کنیم، برای ما عادی است که به مصرف انرژی و منابع فکر کنیم. رسانه های عمومی  تغییرات آب و هوایی را با جزئیات زیادی پوشش می دهند و بسیاری از کمک های انسان به تغییرات آب و هوایی به دلیل برداشت و استفاده از منابع انرژی مانند سوخت های فسیلی است.

کشاورزی پایدار بر استفاده از منابع تجدیدپذیر مثل باد و خورشید تأکید دارد. از پنل های خورشیدی می توان برای تامین انرژی حصارهای الکتریکی و توربین های بادی برای جذب انرژی استفاده کرد. رودخانه‌های جاری نیز منبع انرژی آبی هستند.

2. روش مدیریت آفات طبیعی در کشاورزی

این عمل در مورد اجتناب از آفت کش های مصنوعی و شیمیایی و در عوض اجازه دادن به شکارچیان طبیعی برای کنترل جمعیت آفات است. پرندگان، مارمولک ها و حشرات همگی می توانند در دور نگه داشتن آفات نقش داشته باشند. همچنین مهم است که بدانیم  همه حشرات برای مزارع مضر نیستند.

3. هیدروپونیک و آکواپونیک

Hydroponics and Aquaponics این دو تکنیک ابتکاری با حذف نیاز به خاک، روش رشد محصولات را تغییر می‌دهند، در عوض مواد مغذی را مستقیماً از طریق آبی که ریشه‌ها در آن رشد می‌کنند به گیاه می‌رسانند.

در هیدروپونیک، سیستم های ریشه مستقیماً در یک محلول معدنی تخصصی قرار می گیرند یا گاهی اوقات آنها را در شن رشد می کنند. مواد مغذی مورد نیاز گیاه به آبی که به گیاه داده می شود اضافه می شود و نیاز به خاک را از بین می برد.

آکواپونیک پرورش حیوانات آبزی را با کشت محصولات هیدروپونیک ترکیب می کند. در این روش از آب حیوان برای تغذیه گیاهان استفاده می شود. از آنجایی که آب حاوی مواد مغذی از فضولات حیوانی است، می توان از آن برای تغذیه گیاهان استفاده کرد. سپس دوباره به سیستم بازیافت می شود تا یک بار دیگر توسط ماهی استفاده شود. هر دوی این سیستم ها بر پایداری  کشاورزی از طریق بهبود کارایی ورودی ها تمرکز می کنند.

4. روش کشاورزی شهری

از آنجایی که پیش‌بینی می‌شود بیشتر جمعیت جهان در آینده در شهرها زندگی کنند، فرصت فوق‌العاده‌ای برای کشاورزی شهری وجود دارد تا تأثیر مثبت قابل توجهی در حرکت رو به جلو در مورد نحوه تولید غذای ما در سراسر جهان داشته باشد. امروزه بسیاری از تکنیک‌های رشد کشاورزی پایدار و ابتکاری در شهرها مورد استفاده قرار می‌گیرند، از جمله مزارع و باغچه های حیاط خلوت، باغ‌های محلی، روف گاردن ها، کشت محصولات زراعی در گلخانه‌های شهری، مزارع هیدروپونیک سرپوشیده و شاید حتی روزی رشد مواد غذایی در داخل برج‌های مزرعه شهری.

5. زراعت و جنگل های غذایی

زراعت جنگلی شامل رشد درختان و درختچه ها در میان محصولات زراعی یا چراگاه است. سیستم‌های Agroforestry می‌توانند هر دو شیوه‌های کشاورزی و جنگل‌داری را برای استفاده طولانی‌مدت، مولد و متنوع از زمین در صورت رویکرد پایدار ترکیب کنند. در سیستم های اگروفارستری، درختان یک ریز اقلیم مطلوب ایجاد می کنند که دمای مطلوب و رطوبت خاک را حفظ می کند و در عین حال از محصولات در برابر باد یا باران شدید محافظت می کند. درختان نقش مهم دیگری دارند. آنها خاک را تثبیت می کنند، رواناب مواد مغذی را به حداقل می رساند و ساختار خاک را بهبود می بخشد. به همین دلیل است که زراعت جنگلی به یکی از ابزارهای قدرتمند کشاورزان در مناطق خشک با خاک های مستعد بیابان زایی تبدیل شده است. درختان در این سیستم کشاورزی علاوه بر ترویج رشد سالم محصولات غذایی و حفظ حاصلخیزی خاک، چوب و میوه را به عنوان منبع درآمد اضافی برای کشاورزان فراهم می کنند.

در این سیستم ها، امکانات برای تنوع محصول بسیار زیاد است. کشاورزان می توانند حتی تا آنجا که یک جنگل خوراکی کامل رشد کنند پیش بروند.

6. کشت های چندگانه و تناوب زراعی

هر دوی این تکنیک ها سعی در تقلید از اصول طبیعی برای دستیابی به بهترین بازده دارند.

کشاورزی Polycultures شامل کشت و رشد گونه‌های مختلف زراعی در یک منطقه است. این گونه ها اغلب مکمل یکدیگر هستند و هدفشان تولید تنوع بیشتر محصولات از یک قطعه و در عین حال استفاده کامل از منابع موجود است. تنوع زیستی بالا سیستم را در برابر نوسانات آب و هوایی انعطاف پذیرتر می کند، رژیم غذایی متعادل را ترویج می کند و مکانیسم های طبیعی را برای حفظ حاصلخیزی خاک اعمال می کند.

کشاورزان با تنوع بخشیدن به محصولاتی که در یک منطقه از زمین در چند فرهنگ کشت می‌شوند و از طریق چرخش محصولاتی که کشت می‌شوند، می‌توانند فرصت ابتلا به بیماری و آفات را تا حد زیادی کاهش دهند. به این دلیل است که چرخه توسعه آنها با تغییر محصول قطع می شود. این اقدامات همچنین منجر به کاهش نیاز به کودها و آفت کش ها می شود.

 

7. رشد و کشت محصولات قدیمی

امروزه، به دلیل صنعتی شدن سیستم غذایی جهانی، تنها چند نوع از گیاهان غذایی ما به صورت تجاری رشد می کنند. این وضعیت به منظور پاسخگویی به تقاضای بازار برای ماندگاری محصول برای طی مسافت‌های طولانی و ذخیره‌سازی برای مدت زمان طولانی ایجاد شد.در طول 100 سال گذشته، جهان تقریباً 90 درصد از انواع دانه های میوه و سبزیجات را که زمانی در دسترس بودند، از دست داده است

این کاهش تنوع ژنتیکی در گونه های محصولات غذایی ما، فرصت آن گونه ها را برای سازگاری با تغییرات آب و هوا، بیماری ها و شرایط آفات در محیط کاهش می دهد.

در حال حاضر به منظور حفظ تنوع زیستی بذرها، نیاز زیادی به رشد ارثی و ارقام قدیمی تر محصولات وجود دارد. اگر باغبانان و کشاورزان به رشد ارثیه و سایر گونه های قدیمی تر گیاهان ادامه ندهند و بذرهای خود را حفظ نکنند، بسیاری از گونه های باقی مانده از گیاهان غذایی ما برای همیشه در دنیا از بین خواهند رفت.

از دست دادن گونه های سنتی را می توان با از دست دادن یک منبع مهم اطلاعات ژنتیکی و بخشی از میراث اجدادی ما مقایسه کرد، زیرا این گیاهان دقیقاً برای استفاده حداکثری از شرایط محلی سازگار شده اند. نسل‌های اجداد ما دهه‌ها را صرف انتخاب بهترین دانه‌هایی کرده‌اند که مغذی‌ترین و طعم‌دارترین غذا را فراهم کرده‌اند. کیفیت آنها اغلب عالی است و ناپدید شدن آنها نسبتاً ضایع است.

این گونه‌ها بودند که اجداد ما را تغذیه کرده‌اند، و بنابراین، به آنچه امروز هستیم کمک کرده‌اند. آنها شایسته حفظ هستند زیرا ویژگی های منحصر به فرد آنها ممکن است به ما در ایجاد گونه های مقاوم در برابر آب و هوا در آینده کمک کند که فرزندان ما را تغذیه کنند.

جهت دیدن انواع محصولات چیزل پیلر کلیک کنید.

8.  پرورش حیوانات طبیعی

دامپروری پایدار امکان پذیر است و برای همه بهتر است. نه تنها برای محیط زیست و نیازهای غذایی ما مفید است، بلکه برای حیوانات نیز مفید است. حیواناتی که در مرتع یا در محیط مورد علاقه خود پرورش می یابند تحت استرس کمتری زندگی می کنند و به شیوه طبیعی زندگی خود نزدیک تر هستند. آنها می توانند تعاملات اجتماعی کاملی با حیوانات دیگر داشته باشند و به گونه ای رفتار کنند که برای آنها طبیعی است (در گل بغلتند، گیاهانی را که می خواهند بخورند بچینند، کنار هم استراحت کنند، بازی کنند).

9. چرای گوسفندان

اجازه دادن به حیوانات برای چرا و زندگی در مراتع برای حیوانات بسیار سالم تر از عملیات تغذیه حیوانات محدود است. حتی متوجه خواهید شد که این حیوانات تمیزتر هستند، بوی بهتری دارند و آن جرقه عجیب در چشمانشان وجود دارد. سلامت و شادی آنها در کیفیت محصولاتی که از آنها دریافت می کنیم منعکس می شود. گوشت خوشمزه تر، تخم مرغ زردتر، شیر سرشار از مواد معدنی و ویتامین.

از آنجایی که حیوانات و علفزارها در یک رابطه سودمند متقابل تکامل یافته اند، چرای دام و سایر سیستم های شبانی، زمین را به طرق مختلف غنی می کنند. کود مواد مغذی را به خاک باز می گرداند و چرخه طبیعی مواد مغذی را تکمیل می کند. خاک با عمل سم حیوانی هوادهی می شود و تنوع بیشتر گیاهان شکوفا می شود زیرا حیوانات گونه های غالب را سرکوب می کنند و فرصتی را برای انواع گیاهان کمیاب تر فراهم می کنند.

علف‌ها همچنین پس از چرا شدن و زیر پا گذاشتن سم‌ها، سیستم ریشه‌ای قوی‌تر و توده‌های فراوان رشد می‌کنند. این به جلوگیری از فرسایش، ساخت خاک از طریق رشد غنی علف‌های مرتعی متنوع، جداسازی انتشار کربن در خاک از جو، و حفظ زیست‌گاه‌های مرتعی که می‌توانند میزبان بسیاری از گونه‌های دیگر حیات وحش و حشرات باشند کمک می‌کند

10. مدیریت آفات طبیعی

یکی از اهداف اصلی شیوه های کشاورزی پایدار، جلوگیری از استفاده از آفت کش های مصنوعی و سایر مواد شیمیایی است که باید هجوم آفات و عوامل بیماری زا را سرکوب کند. استفاده از مقادیر فزاینده مواد شیمیایی برای رشد غذا بخشی از راه حل بلندمدت نیست و به سلامت ما نیز کمکی نمی کند. بنابراین، کشاورزان مزارع پایدار به دنبال راه‌حل‌هایی در طبیعت هستند و سعی می‌کنند شرایطی را بازسازی کنند که به نفع آفات نباشد.

آنها از طریق مجموعه اقداماتی که انعطاف پذیری طبیعی محصولات را تقویت می کند و اقداماتی که چرخه آفات را قطع می کند، به این امر دست می یابند.

تنوع بیشتر محصولات زراعی، کشت مخلوط و تناوب زراعی از جمله روش هایی است که موفقیت آمیز بوده است. کلید موفقیت آنها در پراکنده کردن منابع غذایی ترجیحی آفات با مخلوط کردن در محصولاتی است که مورد علاقه آنها نیستند. علاوه بر این، محصولات متنوع حشرات متنوعی را جذب می‌کنند و برخی از آنها شکارچیان طبیعی آفات هستند و به حفظ جمعیت آنها در محدوده‌های محدود کمک می‌کنند، بنابراین تقلید می‌کنند که چگونه اکوسیستم واقعی خود را متعادل می‌کند.

کشاورزان همچنین می توانند جمعیت حشرات مفید (مانند کفشدوزک ها، کفشدوزک ها و انگل های مگس) را رها کرده یا برای آنها زیستگاه فراهم کنند و همچنین سایر موجودات (مانند پرندگان و خفاش ها) را تشویق کنند که به عنوان شکارچی حشرات آفت خوار عمل می کنند.

 

About Author